Emeklilikte Değişim Sürüyor

0
288
Görüntüleme

İş hayatı gibi emeklilik de değişiyor. Artık eve kapanan emekliler yerine hayatlarıyla mutlu ve aktif emekliler yaygınlaşıyor.

Emekliye dair iki klasik imaj arasında; biri sosyal rolü olarak gördüğü mesleğini kaybetmiş olmaktan mutsuz ve umutsuz, diğeri bahçesinde sebze-meyve ekip biçmekten aşırı mutlu, üçüncü bir tür ortaya çıkıyor. Emekliliklerini pasif olarak geçirmeyi düşünmeyen neo-emekliler sahaya giriyor. Bu iyi bir haber, çünkü hem sosyal hem de ekonomik olarak toplumların onlara ihtiyacı var. Türkiye’de 65 yaş ve üzeri yaklaşık 7 milyon 200 bin kişi bulunuyor. Son beş senede nüfustaki oranlarının %16 çoğalması, Türkiye’de nüfusun yaşlandığını gösteriyor. Bu grubun yalnızca %9’u 85 yaş ve üstünde. Cinsiyet açısından ise, çoğunluğu %56 ile bayanlar oluşturuyor. Bu iki veri, yaşlılara sunulabilecek imkanların düzenlenmesini değerlendirmek için önem taşıyor. Türkiye İstatistik Kurumu’nun 2018 verilerine göre, erkeklerde yaşam süresi 75, bayanlarda 80 yaş. Dolayısıyla toplumumuzun önemli bir kısmını oluşturan bu yaş grubunun sosyal ve ekonomik açıdan hesaba katılması gerekmektedir. 60 yaş dolayında hayatın üçüncü devresi başlıyor. Ardından 70-75 yaş ve hatta daha ilerisi için yola çıkılıyor. Bu bir son değil. Gelecek açısından ele alınması gerekli olan yeni bir varoluş döngüsü ve yarışta kalmak için “yeni yaşlıların” eksiği yok artısı var. Öncelikle, becerileri tecrübeyle pekişmiş bulunuyor. Yöneticilerin her şeye rağmen “gençlik” arayışları sınırlarını ve eksiklerini gösteriyor. Bazıları yaşlıların yeni bilgisayar araçlarına uyum sağlamada güçlük yaşadıklarından bahsetse de bu tam olarak doğru değil. 50 yaş üzeri pek çok kişinin teknolojiyle arası gayet iyi. Ayrıca bu konu da kurslar mevcut. 60 yaş ve üzeri de yeni şeyler öğrenmenin nöronlarını çalıştırmaları için iyi olduğunun farkındalar. Bu grup, daha rahat bir zihne ve stres olmadan çalışma avantajına sahip. Kariyerleri artık bir zorunluluk değil. Aslında mesleğinden emekli olmamış, yani hâlâ aktif bu kişiler için yeteneklerini gösterebilecekleri ve tecrübelerini paylaşabilecekleri yerler bulmak üstünde düşünmek gerekmektedir. Ekonomist Claude Vimont, bu kişilerin firmalarda part-time kalmalarından ya da harici çözümlerden bahsediyor. Bu anlamda gençlerin eğitimi de dahil olmak üzere geniş bir toplumsal faaliyet alanı açık görünüyor. Vimont, bu görevlere ihtiyacın artacağını ve gönüllülüğün sona ereceğini, olası belirli bir ön eğitim ile bu alanlarda ücretli istihdama geçileceğini öngörüyor. Ayrıca Vimont nesilleri birleştiren bir toplumdan bahsediyor ki öngörüleri gerçekleşmeye başladı bile. Kanada’da kısa bir zaman önce huzur evleri ve yetimhaneler birleştirildi. Bağımsız ve farklılığını koruyan yeni çağ, herkes için stressiz yeni bir toplum icat eden, çalışma ve serbest zaman arasında serbest seçim üstünde işleyen, herkesin katılmış olduğu, etkinlikten durağanlığa sonsuz nüanslı gök kuşağı renklerinde bir toplumumuzun habercisi.

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz